De irritante huisduif

Door Ewald van Kouwen

18 september 2016 – thema: algemeen

Door Ewald van Kouwenaanvoerder Positief Coachen

Om de dag ga ik naar de bakker om vers brood te halen. Achter de toonbank staan twee dames: Miriam en Conny. Totaal verschillende types.

Miriam is de chagrijn van de twee. En daar kan ik natuurlijk flink gebruik van maken. Dus als de huis-duif weer ’s het overdekte winkelcentrum is ingevlogen, begin ik erover hoe gezellig het is dat onze vriend ‘Leo’ er weer is.
Gaat zij weer los, over hoe irritant dat klote-beest wel niet is en dat niemand er iets aan doet en dat het allemaal weer op haar neerkomt en dat…

Conny staat dan te lachen. Ik denk niet om mijn flauwe grapje. Maar omdat ze snapt wat ik aan het doen ben. Miriam aan het stangen. Moet ze maar niet zo chagrijnig zijn, toch?!

Met Conny gaat het heel anders. “Gaan we nog gezellig op vakantie, Conny?” “Tuurlijk, hoe laat zal ik op Schiphol zijn?”
En dan staan Miriam te kijken, zo van: wat is dit??!

Het is maar hoe je in het leven staat…

Laatst weigerde bij de bakker mijn pinpas. Zei Conny: “Je moet ‘m er ook voorzichtig insteken. Het is net een vrouw. Die moet je ook voorzichtig behandelen.”
Waarop ik zei: “Nou, dan moet het wel van twee kanten komen hoor.” En Conny mij meteen gelijk gaf.

Je had het gezicht van Miriam moeten zien!

Wie wel eens met mij op stap gaat, weet ik dat ik dit vaker doe. Een flauwe opmerking maken richting een vreemde. Ik vind dat geweldig om te doen. Omdat het de ultieme test is. Je ziet dan meteen tot welk kamp iemand behoort: de positivo’s of de negatievelingen.

Toen ik ging kijken bij een theatervoorstelling, moest iemand voor mij opstaan (omdat ik een paar stoelen verderop had gereserveerd) die op krukken was en een been in het gips had. Zei ik: “Zo, jij hebt een wild feest gehad”.
Reageerde ze toch een partij chagrijnig! Die behoort dus tot het kamp Miriam.
Ik weet zeker dat Conny, met dezelfde pijn en het zelfde ongemak, geantwoord had: “Ja, het is er heftig aan toe gegaan gisteravond. Tis een beetje uit de hand gelopen haha.”

Veel mensen zeggen dat ze er niets aan kunnen doen. “Zo ben ik nou eenmaal.” Of: “Het overkomt me!”.
Ik geloof daar niet in. Ik denk dat het een keuze is die jij kunt maken. Dat als jij ’s ochtends wakker wordt, dat jij zelf kunt bepalen of je vandaag Miriam of Conny wil zijn.

Deel dit blog!

FacebooktwitterlinkedinmailFacebooktwitterlinkedinmail

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Meest recente berichten

Thema’s

Volgendeop Twitter